بسم الله الرحمن الرحيم
قصــة جــــوازه بــالتدبيـــس مها ومصطفي|الحلقه الرابعه
ياسر : وجووووووووووووول الله عليك ياتريكه ياحبيب الملايين
مصطفى : مش قولتلك هيعملها مبروك علينا يامعلم
ياسر : المشاريب ع حسابك المره دى يا عريس بقى
مصطفى : ياعم بلا عريس بلا بتاع
ياسر : اوووبا لحقت تعيط من الجواز ياحلو ما قولتلك اصبر ياعم متدخلش القفص دلوقتى
مصطفى : والنبى يا ياسر بطل هزار مش وقته
ياسر : اممم شكل الموضوع بجد قوم بينا نتمشى ع الكورنيش
مصطفى : لا خلينا مليش نفس
ياسر : يا راجل ابقى جايبك كل المسافه دى ونيجى الدقى ومنروحش الكورنيش عيب عليك قوم يلا
واهو نتكلم بهدوء
----------------------------------------------------------------------
مها : الو ايوه ياساره ازيك
ساره : ميمو عروستنا
مها : عروستنا ايه بقى ياوحشه انتى جيتى اصلا انا زعلانه منك
ساره : معلش ياحبيبتى ظروف اليومين دول والله,
المهم انتى اخبارك ايه.....
مها : الحمد لله تمام
ساره : العريس عندك
مها : لا ياستى بيتفرج ع الماتش بره
ساره : هههههههههه ياجبروت لحقتى تقعديه ع القهوة
مها : ههههههههه بس يابت
ساره : طيب انا قولت اتصل بيكى واقولك ان فى حضور مهم بكره ف الكليه
مها : ما انا مقدمه اعتذار للدكتور محمد
ساره بلخبطه : ايه اه لا يابنتى وهو انتى بتأمنى للدكاتره برده ممكن يقلب ف لحظه والمحاضره دى مهمه
مها : اووبس خلاص هقول لمصطفى بقى
ساره : ماشى يامزه لما توصلى بكره كلمينى
ووبعد ما قفلت ,,,,,
ساره : قشطه تم التنفيذ يا برنس اى خدعه ...
محمد : ههههههههه حبيبتى يا سو يخليكى ليا ...
ساره : ابقى افتكر الجمايل دى بس ....
------------------------------------------------------------------
وعلى كوبرى الدقى ومنظر النيل التحفه اللى بيعشقه اى مصرى ومراكب النيل الجميله اللى ماشيه فيه وفرحه الاطفال والناس اللى راكباه
ياسر : بذمتك شوفت منظر احلى من دا يهدى الاعصاب
مصطفى : لا مشوفتش
ياسر : ياساتر يارب ومالك بتقولها وانت مكشر كدا ليه
مصطفى وفضل ساكت
ياسر : ياعمممممممممممممم انا هنا بكلمك
مش هتحكيلى بقى متخافش عمرى ما هطلع سرك بره وخصوصا لو سر بيت
مصطفى : انت عبيط يابنى دا احنا عشره عمر
ياسر : طيب قول بقى في ايه
وحكاله مصطفى ع اللى بيحصل
ياسر بصدمه : يعنى ايه برده مش فاهم
مصطفى : يعنى بقالى ساعه برغى وتقولى يعنى ايه
ايه اللى مستاهل فهم بقولك بقالى اكتر من اسبوع متجوز وملمستش مراتى
ياسر : طب ليه ؟!
مصطفى : دا اللى بحاول افهمه
ياسر : عادى يابنى ف بنات كتير كدا بتبقى صعبه عليهم
مصطفى : منا عارف بس قلبى مش مطمن
ياسر : طيب اصبر شويه ياعم هي هتطير ماهى مراتك
مصطفى : ياابنى انت اهبل هو انت فاكر ان دا اللى فارق معايا
ياسر :اومال ف ايه
مصطفى : انا مش متجوزها عشان كدا بس ولا دا الجواز بس مش عارف حاسس انها متاخده منى كدا يعنى حتى لو خايفه بتسيب فرصه للى قدامها يطمنها او تحاول تقرب ليه تتكلم حتى مش مهم ف الحاجه دى تتكلم كلام عادى مع جوزها
ياسر : عندك حق
مصطفى : حتى واحنا مخطوبين كانت دايما ساكته وابوها مطولش فتره الخطوبه وانا كنت زمان بقول يمكن عشان لسه مش حلالها بالكامل بس زادت بعد الجواز دى ساعات بتقعد بالحجاب يابنى
ياسر : هههههههههه بجد !
مصطفى : اه والله انا اللى بشيله دا انا لو اخوها مش هتعمل كدا بتحسسنى انى غريب انا متضايق اوى يا ياسر
ياسر : بص معاك حق تضايق بس كل حاجه وليها سبب الموضوع دا ميتحلش غير بحاجه واحده
مصطفى : ايه يا فالح
ياسر: خدها بالحنيه
مصطفى : ماانا بعمل كدا
ياسر : لا بالحنيه الزياده يعنى المسها شدها ليك انت فاهم بقى البنات بتلين بايه ...
مصطفى : مش عارف
ياسر : جرب بس وهتدعيلى ربنا يهديلك الحال ياصاحبى
مصطفى : يارب
اخبار الشركه ايه من غيرى
ياسر : هههههههه مروق انت
الحمد لله ماشيه تمام , انا وهانى شغالين اهو
بس بصراحه اول مره اشوف واحد بيشتغل زى هانى جوز اختك
مصطفى : اه ما شاء الله عليه طول عمره بيحب الشغل
يلا ربنا يباركلنا
اانا قربت ارجع اهو شكلها مفيش شهر عسل
يلا انا هقوم اروح بقى
---------------------------------------------------------
مها : يابنتى دى بتقول الدكتور ممكن ميقبلش انا هاجى وخلاص اصلا زهقت من قعده البيت دى ....
سلمى : انتى حره يا مها بس انا متأكده , براحتك بقى
مها : طيب بقولك ايه هقفل عشان مصطفى جه نتقابل بكره بقى
ودخل مصطفى : السلام عليكم
مها : وعليكم السلام
مصطفى : ايه القمر دا انا متجوز قمر ياناس
وكانت مها لابسه عبايه بيتى لونها ابيض مطرزه بخيوط فضى
مها بكسوف : شكرا
مصطفى بهزار : بس انتى محترمه كدا ليه
مها : يعنى ايه
مصطفى : عبايه وبكم وطويله وحجاب ايه ياحاجه راحه تحجى انتى فى بيتك
مها : ههههه عادى عجبانى
مصطفى : طب استنى هوريكى حاجه
وشدها من ايدها ودخل اوضتهم
مها : ايييه بس !
متكلمش مصطفى وبهدوء شال الحجاب ومسك مشط وسرح شعرها بهدوء ووقفها قدام المرايه
مصطفى : بذمتك مش كدا احلى
وراح ع الدولاب وطلع قميص نوم وقالها :
شوفى كمان لو لبستى دا هيبقى احلى بكتير
مها فضلت ساكته من غير اى رد فعل
مش عارفه تتكلم ولا تقول ايه حاولت تتوه وافتكرت فجأه
مها بلخبطه : اه اه انا هنزل بكره الكليه
مصطفى باستغراب : ليه
مها : فى محاضره مهمه بكره وفيها غياب وحضور لازم احضرها
مصطفى : طب مينفعش تعملى اى اعتذار
مها : ماانا عملت بس مش نافع
مصطفى : طيب ياحبيبتى انا هطلبك السواق بكره يوديكى ويجيبك عشان الحر
مها : اوك هروح احضرلك الاكل
مصطفى وشدها من ايديها : استنى بس راحه فين هو دا وقته
مها : هحضر الاكل
مصطفى بحنيه : مش جعان تعالى هقولك حاجه
مها : ايه
مصطفى : انتى بتترعشى كدا ليه ياحبيبتى بس هو انا غريب عنك ؟ لسه بتخافى منى
مها فضلت ساكته
مصطفى وخدها ف حضنه : متخافيش انا جوزك وبحبك ومش هأذيكى و دا امر طبيعى بينا
مها ( هو انت ليه مش قادر تفهم انى رفضى ليك يعنى مش عايزااااك افهم بقى يااخى )+
مصطفى : تيجى نجرب حاجه
مها بخوف : ايه
